اندوخته‌ايم ، يا از توصيه‌هاى علما كه خداوند رفتگانشان را بيامرزد وماندگانشان را پايدار دارد ، برگرفته‌ايم كه شرح آن چنين است : 1 - آموختن دقيق احكام حجّ پيش از به عهده گرفتن امور مربوط به حاجيان ، زيرا در احكام حجّ پاره‌اى نكات متشابه و دقيق وجود دارد كه روحانى بايد در آنها تدبُّر فراوان كند و پيوسته از نظر بگذراند . 2 - اين كه عالم و روحانى وقف امور حاجيان گردد و به تعليم آنها اهتمام ورزد ، و به علاوه بر احكام حجّ ، به ساير ابواب فقه بويژه آنچه مربوط به كسب و محرمات آن و بطور كلّى محرمات شرعى كه حدود خدا در زندگى هستند ، بپردازد . شايسته است يك روحانى برنامه‌اى را براى درسهاى روزانه در فروع گوناگون شريعت اعمّ از عقايد يا اخلاق يا احكام ، در سه ساعت جدا از هم برنامه ريزى كند ، و اگر چه برخى از حاجيان از آن بىنياز هستند ولى بيشتر آنها به اين برنامه احتياج دارند . پس ما نبايد اهمّيت اين گونه درسهاى روزانه را از ياد بريم . 3 - هميارى با مسؤولان حجّ در ادارهء حاجيان تا مناسك حجّ را به گونه‌اى نيكوتر انجام دهند . 4 - عالم و روحانى همچون يك پزشك است ، و همان گونه كه يك پزشك نبايد علم خود را به هنگام نياز بيماران از ايشان دريغ دارد ، و بايد خود را به آنها معرفى كند ، و درمان آنها را به عهده گيرد ، يك عالم و روحانى نيز نبايد هويّت خود را پنهان دارد ، و مردم را در